O hokey

O hokey é un deporte en equipo. Dous equipos compiten para levar una pelota de material duro ou un disco á porteria contraria coa axuda dun bastón longo. Hai tres modalidades do hokey: -hokey sobre xeo, -hokey sobre césped,  - hokey sobre patíns.
1º=> hokey sobre xeo: Xógase no xeo con un disco de caucho duro e con patíns con cuchillas para o xeo e co un bastón longo.
2º=>hokey sobre césped: Xógase sobre herba natural sin patíns con un bastón longo.
3º=> hokey sobre patíns: Xógase nun campo de cemento con patíns e con un bastón longo.

Entrada de febreiro

Boxeo-ajedrez

 Dónde: En Berlín, durante o mes de xuño.

Campeón vixente: O propio inventor do deporte, Iepe Rubingh, que despoxou do título a xoven promesa Tim Yilmaz.

Un asalto de axedrez, un asalto de boxeo. O número 1 dos deportes de pensar contra o namber güan dos  de pegar. Unha diabólica fusión de artes contrapostos para que grandes e pequenos vexan que se pode utilizar a cabeza para máis cousas que levar un sombrero.

SUMO

É unha forma de loita libre onde dous oponentes enfréntanse nunha zona circular. El é de orixe xaponesa e mantén unha gran parte da antiga tradición.

A pesar do gran número de rituais, antes e despois da loita, as propias regras son poucas e non son complexas.

1. O primeiro loitador a tocar o chan con calquera parte do seu corpo, excepto os pés é eliminado.
2. O primeiro loitador a facer contacto co exterior do círculo de loita (xa sexa cos pés ou calquera outra parte do seu corpo) está eliminado.
3. Un loitador que usa unha técnica ilegal é eliminado.
4. Un loitador perde mawashi (vestiario utilizado durante unha partida de sumo), é eliminado.

A Esgrima, Pablo Orol.

A ESGRIMA:

A esgrima é un deporte de combate no que se enfrontan dous contrincantes, que deben intentar tocarse cunha arma branca, que na esgrima moderna son tres: sabre, espada e florete. As persoas que practican esgrima coñécense como tiradores.

Na esgrima moderna, úsanse tres armas:florete, espada e sabre. Fabricadas con aceiro temperado, cada unha ten unha lonxitude máxima de folla de ao redor de 89 cm; o peso máximo para florete e sabre é de ao redor de 500 g e para a espada ao redor de 770 g.

O espadón e o pesado sabre de cabalería, que foron usados deportivamente no século XIX, deixaron de usarse a principios do século XX. A vara foi unha arma olímpica nos Xogos de san Luís, pero xa naquel tempo estaba a perder popularidade. Tamén a esgrima con baioneta foi obxecto de competición na década dos corenta e dos cincuenta do século XX. Finalmente, considéranse variedades históricas da esgrima as loitas e combates con caxatos, picas, alabardas,machados, dagas, escudos ou manguais.

Aínda que as distintas armas teñen diferentes tamaños e obxectivos, a forma e aspectos básicos son comúns nas tres disciplinas modernas. Todas elas teñen unha folla e unha empuñadura. Ao extremo da folla chámaselle punta. A empuñadura ten unha garda e unha asa. A garda é unha folla de metal que ten como obxectivo protexer os dedos durante o combate, mentres que a asa, que é por onde en definitiva se agarra a arma, presenta varios patróns básicos: o modelo histórico tiña unha bóla pesada no cabo, para facer de contrapeso da folla; o modelo francés é unha asa moi simple case recta; o modelo Visconti, ou de mango de pistola, é o máis común nas armas profesionais e o máis ergonómico e o que outorga un maior control sobre a punta. Aínda así, mesmo dentro da asa de mango de pistola hai moitas variantes.

Desenvolvida como arma de práctica e deportiva, o florete é a que se considera básica. É lixeira e flexible e úsase para conseguir tocados atacando coa súa punta roma; a folla é rectangular en sección transversal.

 

A pelota vasca, Pablo Orol.

A pelota vasca (en éuscaro: pilota ou eusko pilota) é un deporte tradicional do vasco, practicado na zona norte de España —principalmente no País Vasco, Navarra, Burgos e A Rioxa— e no País Vasco Francés.

Xeralmente require a participación de dous xogadores ou equipos que golpean alternativamente unha pelota contra un muro, chamado "frontis", até conseguir un tanto.

A pelota segue a fabricarse de xeito artesanal e está formada por un núcleo, xeralmente de madeira de buxo, e diferentes capas de látex e la, até chegar á derradeira, de coiro. A cancha na cal se xoga denomínase frontón existindo unha variante chamada trinquete.

Os primeiros documentos en facer alusión ao xogo son algúns textos franceses do século XII que mencionan dúas variantes:

·         Courte paume ou palma curta, practicada pola nobreza e o clero.

·         Longue paume ou palma longa, practicado pola poboación en espazos abertos.

Na actualidade existen outras variantes entre as que destacan a pelota a man (que se practica coas mans núas), a paleta coiro, o xare, o frontenis, a paleta coiro, a paleta goma e o jai alai ou cesta-punta, a variante máis popular.

Rafting!!!

 O Rafting é un deporte e actividade de lecer que implica recorrer o río en dirección do fluxo (participada), xeralmente en algún tipo de barco ou flota. Normalmente hai que navegar en ríos que teñen un certo grao de turbulencia, estes ríos son tamén chamados de "auga branca", pois esta cor é característica da espuma xerada pola turbulencia nos corpos de auga. Outro nome común para estes ríos é só "rápido".

Os barcos máis utilizados son a flota, canoa ou Educativas, que pode ser ríxida ou inflable.


 
Equipo personal de guía.
1. Casco
2. Chaleco salvavidas
3. Calzado apropiado.
4. Traje de neopreno.
5. Cabo extensible de emergencia.
Cuchillo para río, no mostrado.

Todo o que necesitas para ir de escalada

 O equipo de escalada básica consiste nunha corda alpinista, casco, mosquetóns, saco de giz, cinta e zapatos de escalada. Ao inicio  no mundo da escalada recomendase que  se comeze só con produtos de calidade que atenden as certificacións.
Describimos cada un destes compoñentes para que vostede sepa o que mercar cando vai a unha casa de montaña.

Principais compoñentes dun equipo de escalada:
 
Corda
No equipo, o accesorio principal é a corda. Ela ofrece toda a seguridade a escalada, disipando a enerxía producida no caso dunha caída.
Antes de cada escalada debe comprobar en  xeral a corda e logo ao baixar tamén.
 




Casco
O casco é unha parte esencial do equipo de escalada, pero moitas veces non é a importancia que require.
Debe respectar todas as indicacións requiridas pola DIN e posúen unha resistencia á penetración elevada, e unha alta capacidade de absorber a enerxía do impacto.
A principal cousa a ter presente ao mercar o seu casco é ter pouco peso (400-500 gr.) E encaixa perfectamente á súa cabeza.

Mosquetóns
O mosquetón é a conexión entre as proteccións colocadas na parede coa corda. Esta conexión ten a capacidade de abrir e pechar rapidamente, tamén funciona como unha polea nunha caída.

Bolsa de magnesio
O Magnesio prevén desprazar as mans do  alpinista debido a humidade eo saco debe ser o máis cómodo posible para que a súa presenza non se sente Scale.
 
Arnés
Isto é o que estamos amarrados á corda e distribúe o noso peso en mergullo. A duración media de unha cinta é de 5 ou 6 anos, a menos que improvistos asociada danos.
 
Zapatos de escalada
Tamén coñecido como pé de gato, require unha forma xusta de adhesión.