martes, 18 de diciembre de 2012

O dirtsurf



O dirtsurf é un dos deportes máis novos que chegou o noso pais, desde Australia. Esta pensado como unha alternativa para os surfistas e esquiadores que por cambio de temporada non poden esquiar, como tamén os que practican surf, pero non teñen playas cerca.

 O dirtsurf consiste nunha tabla de aluminio algo flexible, cunha alineación especial que ten unhas fixacións para os pes e duas rodas (similares as dunha bicicleta) en línea: a delanteira pa maniobrar e a traseira pa frenar.



É unha especialidade deportiva con similitudes ao snowboard, pero cunha diferencia básica: no lugar de neve, a superficie pa deslizarse é o asfalto, a terra ou a area. O vehículo pa dirtsurf mide 1,80 cm de largo e pesa unhos 5kg; no descenso podese alcanzar unha media de 60 e 70 kilómetros por hora.


entrevista con Anna Bader, campeona europea en salto del acantilado

Anna Bader, 25 años ,es una mujer menudita, bastante atractiva. Si no la has visto nunca en traje de baño no puedes 

creer que ella, saltadora profesional, se lanza hacia el vacio varias veces al año desde rocas de una altura de hasta 25 

metros. Al saltar, su cuerpo alcanza una velocidad de hasta 90 km/hr. Para dominar esta velocidad se requiere de un 

dominio total del cuerpo y de muy buena condición fisica. Estos dos requisitos los tiene la campeona europea tal vez 

de su madre Angelika Kern, gimnasta quien participó en 2 Juegos Olímpicos ( México 1968 y Munich 1972). Los 

secretos de la saltadora de acantilado y de su condición física nos lo reveló Anna durante una entrevista. 

Este tipo de deporte es de alto riesgo desde cualquier punto que se le analice. Exige una excelente condición física y 

psíquica, hay que invertir bastante tiempo y fuerza. Lo extraordinario de este deporte es las emociones, que van de 

puro miedo, duda y decepción hasta sentimientos de alegría y éxito. Es siempre una lucha entre uno mismo y los 

propios límites. 

Desgraciadamente no se puede tener todo, en footbal y en el sprint no soy exactamente la mejor y por eso no pude 

aprobar ese examen. Yo estoy especializada en una sola cosa. Soy muy ágil y hago muchos ejercicios de estiramiento 

para protejerme de lesiones. Entreno determinados grupo de músculos además de practicar joggin y natación. Sobre 

todo el tronco debe de ser fuerte para protejer la columna. Entreno 6 veces a la semana  varias horas. 

domingo, 16 de diciembre de 2012

A ximnasia rítmica ♥

É unha disciplina que combina elementos de ballet, ximnasia, danza e o uso de varios instrumentos como a corda, o aro, a pelota, as mazas e a cinta.
Neste deporte realízanse tanto competicións como exhibicións, nas cales a ximnasta está acompañada de música para manter un ritmo nos seus movementos. Pódense distinguir dúas modalidades: a individualidade e a de conxuntos.
En canto aos conxuntos pódese sinalar que nas competicións oficiais están formados actualmente por 5 membros. As ximnastas pode levar 5 instrumentos iguais ou 3 con un mismo instrumento e 2 con outro distinto.
Orixinalmente habían 6 ximnastas, pero no 80 podían ser incluso 8. A duración dun conxunto de exercicios debe ser de 2 minutos e medio, máis do que un individual que é de 1 minuto e medio.
A clasificación final do exercicio é obtida da suma das calificacións de dificultade, artístico e da execución, cada cal cun valor máximo de 10 puntos, facendo que o resultado final sexa dun máximo de 30 puntos. Tamén son penalizados, restando puntos para a nota final, determinados erros cometidos pola ximnasta.
O grao de dificultade basearase no conxunto técnico do montaxe. Este é dividido en: dificultade corporal e dificultade de aparello. Dificultades corporais son catro: saltos, flexibilidades e ondas, xiros e equilibrios. A utilización obrigatoria de cada unha dependerá do aparello a ser utilizado. A nota de dificultade de aparello pode considerar a experiencia con ou sen liberación, o risco, pre-acrobáticos elementos e a orixinaldade do aparello.

viernes, 14 de diciembre de 2012

O slamball


O slamball é un deporte creado aproximadamente no 2000 e que rapidamente se expandiu pola maioría de Europa e cada vez hai máis aficionados.

Practicase nunha superficie igual de larga e ancha que a do baloncesto, dentro da denominada zoa de triple son colocadas catro camas elásticas na área cércana ao aro, dous no horizontal e outras dúas no vertical, os tiros do campo valen dous puntos, ou tres si tira fora da liña de tres ou si fai un mate. Para maior seguridade dos xogadores o aro non é de metal senón que esta recuberto dunha goma protectora. 




Son partidos de catro contra catro. As puntuacións súmanse en tiros de dous e tres tiros. Os tiros de dous son os tiros dende dentro da área sen que o xogador teña contacto co aro. Os tiros de tres son os tiros dende fóra da área, e os mates. Este sistema de puntuación fai que os equipos busquen continuamente puntuar mediante mates, facendo do xogo un espectáculo sen precedentes. 


Vídeos:


Patinaxe sobre hielo


O patinaxe sobre hielo esta a facerse máis popular e máis practicado entre os xovenes.
Os alumnos e alumnas do coloxio IES Alfoz-Valadouro fomos o día 7 de decembro a pista de patinañe no Coliseum en Coruña no que patinamos durante unha hora, na cal houneron risas, caidas graciosa, caidas por ser a primeira vez, etc... En difinitiva que todos e todas o pasamos moi been.O máis me gustou era ver como unhas personas axudaban a outras sen pensalo, incluso ouvo alunmos/as que caeron no hielo para axudarlle a compañeiros/as outros eran atropelados porlos compañeiros.
















Eu creo que patinar sobre hielo é un deporte moi divertido xa que é moi parecido o patinaxe sobre rodas dolo que eun este deporte en vez de ter roras tes unha cuchilla en cada patin que é o esencial para poder deslizarse ben polo hielo.

DEPORTES DE DESCENSO EN TRINEO.


O bobsleigh, o skeleton e o luge son deportes que consisten basicamente en deslizarse cun trineo por un circuito a grandes velocidades. Os tres son deportes olímpicos e en todos se alcanzan grandes velocidades e incluso chega a haber mortes debido aos grandes golpes.

O bobsleigh e un deporte por equipos habendo duas disciplinas por parexas e en grupos de 4; mentres  que o luge e so por por parexas ou individual e o skeleton é so individual.

OS VIDEOS NON SE PODEN VER EN BLOGGER PERO PÓDENSE VER EN YOUTUBE CLICKEANDO NELES E LOGO EN "VER EN YOUTUBE" SON OS UNICOS QUE ENCONTREI QUE TEÑEN ALGO DE CONTIDO DECENTE.
Luge:



Skeleton: 




Bobsleight:

Pelota vasca 

                A pelota vasca é un deporte tradicional vasco practicado principalmente no País Vasco.


  Existen diferentes variantes da Pelota vasca: 

  •  Pelota mano:é a especialidade da pelota vasca na que só a man para bater a pelota. Hoxe é a especialidade máis popular en España, onde os circuítos profesionais pelotaris deses países e é considerado a pelota vasca o xogo por excelencia.

















Clasificación:  /xaneiro(2013)/



Triunfos

Tantos a favor
 Tantos en  contra
1 Bengoetxea VI-              Beroiz

4
0
88                     
82
2 Irujo-Zabaleta

3
1
87
62
3 Xala-Barriola

3
1
86
74
4 Olaizola II=Zabala

2
2
84
73
5 Titin III-Merino II

2
2
77
84
6 Gonzalez=Zubieta

1
3
70
72
7 Arretxe II-Begino

1
3
63
86
8 Berasaluze VII-Albisu

0
4
66
88






Cartelera para el domingo en el Campeonato de Malerreka


Esta es la cartelera para el domingo en el Campeonato de Malerreka organizado por Erreka de Doneztebe. Infantiles, 3ª- Jornada. 27-01-2013, En Lesaka. Cadetes, 3ª- Jornada 27-01-2013, En Irurita. Copia de Juveniles, 3ª- Jornada 27-01-2013, En Doneztebe. Patrocinado en Manista por




La empresa Oriamendi 2010 celebrará el próximo jueves 31 de enero, a las 20 horas, la II Gala Remonte de Oro 2012 tras finalizar el festival habitual en Galarreta Jai Alai. En este evento de carácter social y deportivo Oriamendi 2010 quiere premiar a los remontistas destacados de 2012. El acto contará con novedades deportivas



LA PELOTA VASCA, LA PIEL CONTRA LA PIEDRA


SINOPSIS

Largometraje de género documental basado en entre-vistas a casi setenta personas sobre el conflicto vas-co. La intención es la de ofrecer, desde su diversidad, un retrato de los múltiples aspectos de un viejo proble-ma, de base nacionalista y cuya consecuencia más devastadora es la persistencia de la lucha armada de ETA. El documental está hecho desde la convicción de que este atormentado árbol vasco pa-dece una enfermedad, desde sus raíces hasta sus ramas más recientes, de carácter eminentemente político. La actitud y el objetivo final es invitar al diálogo entre las partes, un necesario diálogo político que en estos mo-mentos está totalmente bloqueado. Se parte de la idea de que, posible-mente, nadie puede ser dueño de la verdad absoluta, sino que ésta, aparte de definirse sólo en términos relativos, se encuentra fraccionada y diversi-ficada en cada uno de los entrevistados. Se trata de dar la oportunidad, desde el respeto, a que cada uno tenga derecho a exponer lo que piensa y siente, con la sana sospecha de que todos son dueños, por lo menos, de una verdad parcial.